f1liga15banner_prawo

Pobierz Adobe Flash player

  • Poleć F1Liga.pl

  • Logowanie

    
  • Pitlane Shout

    Latest Message: 3 weeks, 2 days ago
    • Zozol : grywa ktos w f1 2016 ale na xboxie ?? ;)
    • Zozol : kope lat ;p?
    • admich : F1 liga już chyba umarła :(
    • Cichy70 : f1 2016 teraz smigam :)
    • Myszkin : Moze by tak coś ten tego... ?
    • seito : dziabaducha
    • Cichy70 : Witam po latach
    • robiss : witam Panów , smigacie cos tutaj?:)
    • nirgal : Cud ;]
    • Mariusz Z : moje też :)

    Only registered users are allowed to post

  • Online

    Brak
  • Następny wyścig

    Tor
    Silverstone Circuit
    Lokalizacja
    Northamptonshire, Anglia
    Długość toru
    5,891 km.
    Dystans Wyścigu
    34 okr.
    Sesje treningowe
    I   sesja tr. 27.06
    godz.20:00
    II  sesja tr. 28.06
    godz.20:00
    III sesja tr. 04.07
    godz.20:00
    Wyścig i kwalifikacjie
    Data
    05.07.2015r
    Start wyścigu
    godz.20:00
  • Wyniki na żywo

  • Ostatnio na Forum



GP Niemiec - Nurburgring

W historii sportów motorowych powstało bardzo wiele torów wyścigowych, lecz żaden z nich nie mógł zostać przyrównany do obiektu Nurburgring położonym na lesistych wzgórzach Eifel w zachodniej części Niemiec, tuż przy belgijskiej granicy.

 

 

 

Używany obecnie przez kierowców Formuły 1 Nurburgring to zaledwie mały fragment legendarnego toru wyścigowego, który początkowo składał się z dwóch oddzielnych sekcji: Północnej Pętli (Nordschleife) o długości 22,8 km i znacznie krótszej, 7,5 kilometrowej Południowej Pętli (Sudschleife). To właśnie Południowa Pętla została w późniejszym okresie przeistoczona w obecny tor Grand Prix. Pomysł stworzenia w tej okolicy toru wyścigowego zrodził się już w 1907 roku, jednak na drodze do jego realizacji stanęła wówczas I Wojna Światowa.

 

Po wojnie powrócono do tego projektu, gdyż był to doskonały sposób na sprowadzenie turystów i zmniejszenie szerzącego się bezrobocia. Głównym pomysłodawcą oryginalnego toru o łącznej długości ponad 28 km był Dr Otto Creutz. Armia 25 tysięcy robotników rozpoczęła budowę w 1925 roku i w dwa lata powstał tor mający w sumie 174 zakręty oraz ponad dwukilometrową prostą startową. W miejscu łączącym obie pętle wybudowane zostały pokaźnych rozmiarów boksy i trybuny. Inauguracyjny wyścig o Grand Prix Niemiec, rozegrany w lecie 1927 roku, wygrał Otto Merz za kierownicą Mercedesa-Benza. W 1935 roku jedno ze swoich najwspanialszych zwycięstw dla Alfy-Romeo odniósł Tazio Nuvolari, a niespełna 20 lat później niespotykanym duchem walki wykazał się najbardziej uznany kierowca z tamtego okresu, Juan Manuel Fangio (Maserati). Argentyńczyk po dosyć wolnym postoju w boksach spadł na trzecie miejsce, ale od razu ruszył w pogoń za kierowcami Lancii-Ferrari, wyprzedzając obydwu na przedostatnim okrążeniu. W ten właśnie sposób Fangio zdobył swój piąty i zarazem ostatni tytuł mistrzowski. W 1968 roku przyszła kolej na dominację wspomnianego wcześniej Jackiego Stewarta (Matra-Cosworth), który w trudnych warunkach pogodowych (deszcz i mgła) uzyskał czterominutową przewagę nad innym mistrzem świata, Grahamem Hillem (Lotus-Cosworth).

 

Inne wyścigi rangi międzynarodowej na "Starym Ringu" odbywały się jeszcze przez sześć kolejnych lat, a ostatnią rozegraną tu imprezą był 1000-kilometrowy wyścig samochodów sportowych, który odbył się w maju 1982 roku. W międzyczasie rozpoczęły się prace nad stworzeniem nowej, cztery i półkilometrowej wersji toru Nurburgring. Powstała ona częściowo z Południowej Pętli i początkowo nie cieszyła się zbyt wielkim zainteresowaniem, chociaż tuż po ukończeniu zorganizowany został na niej wyścig z udziałem wielu znanych kierowców. Wśród 20 zawodników, którzy zasiedli za kierownicami identycznych Mercedesów 190E, znaleźli się między innymi Niki Lauda, Keke Rosberg, Alain Prost, Alan Jones, John Watson, Ayrton Senna, Jody Scheckter, James Hunt, Stirling Moss i Jack Brabham. Pierwszy wyścig Formuły 1 na "Nowym Ringu" - Grand Prix Europy, odbył się w 1984 roku, a zwyciężył w nim jadący McLarenem Alain Prost. W następnym roku wyścig otrzymał nazwę Grand Prix Niemiec, ale był to jedyny taki przypadek w historii tego toru. Wówczas triumfował kierowca Ferrari, Michele Alboreto. Niewielka popularność spowodowała, iż po 1985 roku tor Nurburgring zniknął z kalendarza Formuły 1 na 10 lat. Dopiero sukces odniesiony przez Michaela Schumachera, pochodzącego z oddalonej o zaledwie 60 kilometrów miejscowości Kerpen spowodował ponowny wzrost zainteresowania tym obiektem i od 1995 roku nieprzerwanie odbywa się tu jedna z rund mistrzostw świata Formuły 1. Pierwszy po dłuższej przerwie wyścig wygrał oczywiście Michael Schumacher (Benetton), pokonując zaledwie trzy okrążenia przed metą Jeana Alesiego (Ferrari). W 1996 roku pierwsze w karierze zwycięstwo odniósł Jacques Villeneuve  (Williams). Przez kolejne dwa lata wyścig na torze Nurburgring nosił dosyć egzotyczną nazwę Grand Prix Luksemburga, a wygrywali go drugi raz z rzędu Villeneuve i Mika Hakkinen (McLaren).

 

W 1999 roku powrócono jednak do nazwy Grand Prix Europy, a dosyć nieoczekiwanym triumfatorem tego wyścigu, któremu towarzyszyła zmienna pogoda, został Johnny Herbert (Stewart). Było to jedyne zwycięstwo w całej historii stajni założonej przez zwycięzcę wyścigu na "Starym Ringu" z 1968 roku. Michael Schumacher wygrywał tu w sumie trzykrotnie, z czego dwa razy już jako kierowca Ferrari. Ponadto na najwyższym stopniu podium stawali również drugi kierowca włoskiej stajni, Rubens Barrichello, a także młodszy z braci Schumacherów, Ralf (Williams). W 2002 roku przeprowadzona została niewielka modernizacja toru, polegająca na utworzeniu sekcji stadionowej (Mercedes Arena) w okolicy pierwszego zakrętu, który dla ułatwienia wyprzedzania został znacznie zaostrzony. Po modyfikacji długość toru wzrosła do ponad pięciu kilometrów. W obecnej konfiguracji Nurburgring wymaga dosyć dużej siły dociskowej, a odbywające się tutaj wyścigi często charakteryzują się zmiennymi warunkami pogodowymi, co jest typowe dla tego regionu. Podsumowując, "Nowy Ring" z pewnością jest zaledwie cieniem swojego starszego brata, jednak dzięki niemu legenda toru Nurburgring nie odchodzi w zapomnienie.

 

 

Opracowano według:

http://www.f1.rallyonline.pl
http://www.f1ultra.pl

 


 

Teraz tajemniczy Flig pokaże Nam poprawne okrążenie po tym torze:


 

 

 

 


 

 

 

Charakterystykę toru Nürburgring przedstawi nam Flover:

 

Kierowcy w trakcie GP Niemiec podejmą walkę z sześcioma lewymi i dziewięcioma prawymi zakrętami, które tworzą doskonałą mieszankę wolnych, średnich i szybkich nawrotów, przedzielonych kilkoma prostymi. Wysoce podsterowny tor Nürburgring zapewnia doskonałe warunki do manewrów wyprzedzania, szczególnie w części stadionowej, a także na wyjściu z ostatniej szykany, na odcinku aż do pierwszego zakrętu. Okrążenie rozpoczynamy od prostej startowej, na której rozpędzamy się do ponad 300km/h na siódmym biegu. Pierwszy prawy zakręt wymaga dość ostrego hamowania do prędkości 80km/h i redukcją na drugi bieg. Zakręt ten stanowi doskonałą okazję do wyprzedzania. Następnie dojeżdżamy do ciekawej kombinacji zakrętów lewy-lewy-prawy (zakręty nr.2, nr.3, nr.4). Lewy zakręt nr.2 pokonujemy z prędkością 100km/h na drugim biegu, po czym wjeżdżamy w następny bardzo ciasny lewy zakręt nr.3 na drugim biegu z prędkością 90km/h, natomiast prawy zakręt nr.4 przejeżdżamy z prędkością 150km/h na trzecim biegu. Po przejechaniu tej kombinacji zakrętów wjeżdżamy w krótką prostą osiągając prędkość 270km/h na siódmym biegu. Następny prawy lewy zakręt nr.5 pokonywany jest na piątym biegu z prędkością 205km/h, by za chwilę hamować do 125km/h i redukując bieg na drugi, żeby pokonać prawy zakręt nr.6. Przed nami kolejny krótki odcinek prostej, na której rozpędzamy się na siódmym biegu do prędkości 280km/h po czym hamujemy do prawego nawrotu (zakręt nr.7) przejeżdżanego przy prędkości 105km/h na trzecim biegu. Kolejna część toru to dwa szybkie zakręty lewy nr.8 i prawy nr.9. Pierwszy z nich pokonujemy na szóstym biegu przy prędkości 260km/h, zaś drugi na siódmym biegu przy prędkości 275km/h. I znowu kawałek prostej, na końcu której osiągamy prędkość 290km/h na siódmym biegu. Następne dwa zakręty, lewy nr.10 i prawy nr.11 przejeżdżamy na czwartym biegu ze średnią prędkością 165km/h. Ważne w tych zakrętach jest utrzymanie jak największej prędkości, ponieważ po nich rozciąga się długa prosta połączona w środku szerokim łukiem w prawo (zakręt nr.12), który pokonujemy na szóstym biegu z prędkością 280km/h. Na tej prostej uzyskujemy prędkość ponad 300km/h na siódmym biegu. Prosta ta prowadzi do wolnej szykany lewo-prawo (zakręty nr.13 i nr.14), którą przejeżdżamy z prędkością 110km/h na drugim biegu. Jest to bardzo dobre miejsce do wyprzedania. Przed nami ostatni prawy zakręt nr.15 pokonywany na drugim biegu z prędkością 130km/h. Po wyjściu z tego zakrętu wjeżdżamy na prostą startową.

 

 

Sytuacja ligowa po GP Wielkiej Brytanii:


Wyścig na legendarnym Silverstone nie wpłynął znacząco na szczyt tabeli ligowej. JAG, mimo, że nie dojechał do mety zachował wysokie prowadzenie w klasyfikacji ligowej. Co więcej - dzięki zamrożeniu Michała Dąbrowskiego nawet oddalił się o 10 punktów. Dominik Ulman trochę za to się zbliżył do P2. W górze tabeli zwycięstwo w wyścigu pozwoliło Jeremiaszowi Lotko wskoczyć na P4 zrzucając Chrapcia o jedną pozycję. Zgodnie z przewidywaniami - w wyścigu B od startu do mety prowadził Falcon czym wywalczył sobie pewny, bezpośredni awans do grupy A. Drugim szczęśliwcem został Marcin_K. Trzecie miejsce zajął Ventylator, który chyba w końcu wraca do formy. W wyścigu C mała sensacja. Wprawdzie kierowca doświadczony i bardzo powtarzalny ale jednak nie kojarzony ze zwycięstwami - Śmigiel, wygrywa zarówno kwalifikacje jak i wyścig! Gratulujemy i życzymy utrzymania formy. Drugie miejsce trafiło w ręce Michała Panfila, który ledwo o sekundę wyprzedził trzeciego na mecie Kamcia. W wyścigu D bezapelacyjnie najszybszy był powracający Ron_roni. Trzeba tu zauważyć, że jego najszybsze okrążenie w wyścigu było najszybszym okrążeniem wszystkich wyścigów Grand Prix! Drugi na mecie, PLkris, stracił do zwycięzcy ponad 46s. Trzeci linię mety (a zarazem ostatni niezdublowany) minął nowy zawodnik - Stefan.

 

 

Nasi kierowcy o zbliżającym się GP Niemiec:

 

Chyba każdy sympatyk sportów motorowych słyszał o Nurburgringu-torze wyścigowym położonym za naszą zachodnią granicą. Jest to obiekt budzący respekt i wymagający od kierowców nie lada umiejętności i koncentracji. Decydujący w GP Niemiec jest profil toru, posiadający kombinację szybkich sekcji, zakrętów prawych, lewych w dół i do góry. Ja w tym wyścigu stawiam na uzyskanie maksymalnej przyczepności mechanicznej oraz na optymalny docisk aerodynamiczny, który pozwoli na szybkie i sprawne pokonywanie kolejnych sektorów toru. Duże znaczenie ma też odpowiednie dopasowanie przełożeń skrzyni biegów, oraz ustawień hamulców. Głęboko wierzę w to, iż czas poświęcony na ustawienia i testy bolidu, zaowocuje dobrym wynikiem w wyścigu D lub C. Wszystkim kierowcą życzę oczywiście przyczepności i do zobaczenia na mecie wyścigu, dziękuję.

Grzesiek 'misiek308' Wojtaszuk

 

 

No cóż, wyścig o GP Wielkiej Brytanii można zaliczyć do udanych, w końcu 4 miejsce nie jest złe, chodź były szanse na podium…

 

Przed nami GP Niemiec na torze Nurburgring i przyznam szczerze że z rFactorem mam do czynienia od kilku lat… jednak to będą moje pierwsze okrążenia, a także pierwszy wyścig o punkty tutaj. Co prawda znam ten tor z innych gier takich jak np. seria Gran Turismo, jednak to nie jest to samo. Po kilkudziesięciu okrążeniach zapoznawczych z torem mogę stwierdzić iż jest to kombinacja szybkich, jak i wolniejszych zakrętów, jednak odpowiednie wyprofilowanie ich sprawia iż jazda jest naprawdę przyjemna.

 

Tor wymaga sporego docisku aerodynamicznego, potrzebnego głównie w sektorze pierwszym jak i w początkowej fazie sektora drugiego. Później zaczynają się przyjemniejsze kombinacje, począwszy od mojej ulubionej M.Schumacher-S, zaś później dwóch 90-cio stopniowych zakrętach Kumho i Bit. Dalej jedziemy prostą-łukiem która prowadzi do bardzo ciężkiej szykany Veedol, nawrót Coca-Cola i prostą start/meta do końca okrążenia. Jeżeli chodzi o aerodynamikę, na pewno będzie to spora zmiana w stosunku do Silverstone, gdzie ustawienie mojego bolidu opierało się na niskim docisku, który pozwalał na osiąganie prędkości ponad 320 km/h. Tutaj długich prostych jest niewiele, praktycznie dwie, które w dodatku są na tyle krótkie, że osiąganie wyższej prędkości maksymalnej od konkurencji mija się z celem. Miejsc do wyprzedzania nie ma zbyt wiele, jednak miejsca takie jak T1 czy szykana na końcu prostej w S3 mogą być miejscem różnorakich akcji w wyścigu. Naprawdę nie wiem czego mogę się spodziewać jeżeli chodzi o Niedzielny wyścig. Czasu do treningu jest sporo, tak więc trzeba go odpowiednio spożytkować żeby możliwa była walka o najwyższe pozycje. Team ma nadzieję na start Lerloare w wyścigu A, tak więc liczę na dobry wynik swój, ale też całego zespołu.

talib


 


Zespół d/s zapowiedzi: Shyha, Lakeman, Flover, Chrapcio